Ciasteczka wykorzystywane przez serwis internetowy SKF

Wykorzystujemy ciasteczka (ang. cookies) w celu usprawniania sposobów przeglądania naszych stron i korzystania z naszych internetowych aplikacji. Dalsze korzystanie z serwisu niepoprzedzone zmianą ustawień przeglądarki jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na zapisywanie przez serwis ciasteczek na dysku komputera. Pamiętaj, że w każdej chwili możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

Kwestie utrzymania ruchu

Regularna konserwacja jest nieodzowna dla utrzymania pełnej funkcjonalności jakiegokolwiek mechanizmu. Czynności konserwacyjne mają tym większe znaczenie, gdy od danego układu mechanicznego całkowicie zależy utrzymanie śmigłowca w powietrzu. Konstruktorzy kadłubów statków powietrznych wyznaczają swoim klientom („użytkownikom końcowym”) harmonogramy konserwacji.

Metodyki utrzymania ruchu

Konstruktorzy kadłubów mają na celu pilnowanie, żeby wszelkie utrzymanie ruchu było „planowym” utrzymaniem ruchu – w ramach takowego operatorzy mogą planować prace konserwacyjne z wyprzedzeniem, i gwarantować tak dostępność niezbędnych części oraz dyspozycyjność serwisantów. „Nieplanowany” serwis, często mający miejsce w następstwie pewnej usterki statku powietrznego, bywa dla operatorów bardzo kosztowny, jako że może zmuszać ich do poczekania na serwisanta bądź na potrzebne części – a czas dostawy tychże liczyć można i w miesiącach, jeśli brakuje ich w magazynach. W najgorszym razie serwis „nieplanowany” kosztuje przedsiębiorstwo wizerunek, a nawet wiąże się z nadzwyczajną interwencją – jeżeli przy udziale śmigłowca dochodzi do poważnego wypadku. Do akcji wkroczyć mogą organy ścigania, i zakwestionowane może zostać bezpieczeństwo konstrukcyjne jednostki.

Procedury utrzymania ruchu dzielą się na dwie kategorie: „obowiązkowe” i „zalecane” (konkretne nazwy stosowane przez poszczególnych producentów sprzętu oryginalnego różnią się, jednakże znaczenie jest zasadniczo w każdym przypadku identyczne). Obowiązkowe utrzymanie ruchu obejmuje wszystkie kontrole i czynności wymagane do utrzymania statku powietrznego w stanie zdatnym do lotu. Kontrole „zalecane” to takie, których przeprowadzanie zapewni jednostce maksymalną funkcjonalność – które jednak nie są krytyczne w świetle bezpieczeństwa.

W odniesieniu do produktów SKF, utrzymanie ruchu odwołuje się zwykle do jednego z trzech następujących pojęć:
  • kontrola — Od użytkowników końcowych wymaga się sprawdzania produktu pod kątem ewentualnych oznak uszkodzenia, pogorszenia stanu oraz wszelkich innych widocznych zmian. Z reguły znajduje to zastosowanie do części łatwo dostępnych, takich jak elementy wirnika głównego bądź ogonowego – w tym łożysk samosmarujących się i oczkowych oraz elastomerowych i kompozytowych prętów. 
  • pomiar — Od użytkowników końcowych wymaga się badania sprawności części. Za przykład posłużyć mogą pomiary luzu, momentu obrotowego czy poziomów drgań. Każdy produkt SKF podlega pewnym kontrolom pomiarowym.
  • wymiana — Od użytkowników końcowych wymaga się wymieniania określonych części albo po upływie ustalonej liczby godzin w powietrzu, albo w razie spełnienia ustalonych kryteriów, stwierdzanego w drodze kontroli bądź pomiaru.

Okresy utrzymania ruchu

Jednym z najtrudniejszych zadań, przed jakimi stają konstruktorzy kadłubów, jest wyznaczanie wymaganych częstotliwości wykonywania czynności konserwacyjnych. O ile krótkie okresy utrzymania ruchu są korzystne z perspektywy zachowawczej, to nadmierna częstotliwość wydatnie obciąża użytkownika końcowego.

Obliczanie okresów utrzymania ruchu jest procesem złożonym i zależnym od szczególnych wymogów producenta sprzętu oryginalnego, wszakże można rozróżnić w tej kwestii – względem części będącej przedmiotem konserwacji – dwie kategorie. W odniesieniu do części niepodlegających pomiarom bądź kontrolom, wyznacza się okres do wymiany, zazwyczaj równoważny przeciętnej trwałości eksploatacyjnej części, z uwzględnieniem odpowiednio wysokiego współczynnika bezpieczeństwa. W odniesieniu do części, które pomiarom bądź kontrolom podlegają, częstotliwość kontroli uzależnia się zwykle od czasu upływającego od spełnienia kryterium odrzucenia części do całkowitej utraty jej sprawności.

Inteligentne utrzymanie ruchu

Wraz z pojawieniem się technologii monitorowania stanu konstruktorzy kadłubów zyskali możliwość proponowania użytkownikom końcowym swego rodzaju inteligentnego utrzymania ruchu. Istnieją już systemy unaoczniające problemy z osiągami układów – na przykład za sprawą analizy drgań, która sama w sobie stanowi istotne zabezpieczenie. Użyteczność owej metodyki w kontekście zarządzania utrzymaniem ruchu jest jednak ograniczona, bowiem pomiary mają tu miejsce na stosunkowo późnym etapie rozwoju problemów.


Firma SKF pracuje nad integracją technologii pomiaru z dostarczanymi podzespołami, co w połączeniu z wiedzą SKF na temat osiągów i niezawodności produktów umożliwi sprawniejsze planowanie utrzymania ruchu oraz stosowanie do układów statków powietrznych podejścia prognostycznego.

SKF logo