Ciasteczka wykorzystywane przez serwis internetowy SKF

SKF uzywa na swoich stornach interentowych cookies w celu możliwie jak najlepszego dostosowywania prezentowanych informacji do preferencji odwiedzających, dotyczących między innymi regionu i języka. Czy wyrażasz zgodę na wykorzystywanie cookies przez SKF?

cookie_information_popup_text_2[150]

Historia SKF

Redukcja tarcia i kosztów. Oszczędność energii i czasu. Zapoznaj się z przedstawioną poniżej osią czasu, aby przekonać się, jak wiedza SKF wspomagała rozwój poszczególnych branż przemysłowych i poprawiała jakość codziennego życia od roku 1907.

Zapoznaj się z przedstawioną poniżej osią czasu, aby przekonać się, jak

  • Biura
  • Zakłady produkcyjne
  • Ośrodki badawczo - rozwojowe
  • Fabryki Rozwiązań (Solution Factories)
  • 1907-1919
    SKF map 1919 0901d196801ab8b9
    Fakty w skrócie:
    Obroty w 1919 roku:
    100 milionów SEK

    Pracownicy:
    14 000
    Pierwszy szkic Svena Wingquista

    Pierwszy szkic Svena Wingquista z roku 1907

    Sven Wingquist

    Sven Wingquist, wynalazca dwurzędowego wahliwego łożyska kulkowego

    Fabryka w Hartford w USA, została zbudowana w roku 1915

    Fabryka w Hartford w USA, została zbudowana w roku 1915

    Robotnicy z Göteborga pozujący do fotografii przed fabryką w roku 1916

    Robotnicy z Göteborga pozujący do fotografii przed fabryką w roku 1916

    • 1907
      Aktiebolaget Svenska Kullagerfabriken została założona 16 lutego 1907 roku. Sven Wingquist, wynalazca dwurzędowego wahliwego łożyska kulkowego, był jednym z założycieli firmy i pierwszym Dyrektorem Zarządzającym. Axel Carlander został Prezesem Rady Nadzorczej. Kapitał zakładowy wynosił 110 000 koron. Wniosek patentowy wypełniono 6 lipca. Patenty ostatecznie przyznano w dziesięciu krajach. Pierwszą fabrykę zbudowano przy Säve Strandgata w Göteborgu.

      1908  
      Biura oddziałów otwarto w Niemczech i we Francji. Wyznaczono przedstawicieli w Finlandii, Szwajcarii, Belgii, Danii, Austrii i Australii.

      1909 
      Powstała firma zależna w Nowym Jorku - SKF Ball Bearing Co. Niewielki warsztat otwarto w Paryżu. Wyznaczono przedstawicieli we Włoszech, Argentynie i Japonii.

      1910
      Skefko Ball Bearing Co. Ltd zarejestrowano w Wielkiej Brytanii. Rozpoczęły się prace w zakładach w Luton. Wyznaczono przedstawicieli w Norwegii, Portugalii i Holandii.

      1911  
      Otwarcie fabryki w Luton, produkującej około 180 łożysk dziennie. Biura oddziałów we Francji i Niemczech przekształcono w spółki z o.o. Wyznaczono przedstawicieli w Rosji, Hiszpanii i Polsce.

      1912 
      Zbudowano laboratorium w Göteborgu. Wyznaczono przedstawicieli w Bułgarii, Rumunii i Meksyku, a za pośrednictwem firmy w Anglii - także w Indiach, Chinach i Afryce Południowej.

      1913  
      Utworzono firmę w Danii. Wyznaczono przedstawiciela w Serbii. SKF zatrudniała 3 200 pracowników i wytwarzała 1,3 miliona łożysk.

      1914 
      Utworzono spółki zależne w Norwegii, Belgii, Holandii i Rosji. W Göteborgu utworzono firmę Aktiebolaget S.A. des Roulements à Billes Suédois SKF w celu zarządzania interesami w Brazylii. Brytyjska spółka SKF otworzyła firmę zajmującą się sprzedażą w Afryce Południowej.

      1915
      Rozpoczęto produkcję łożysk kulkowych jednorzędowych z kanałkiem do wkładania kulek - "łożysk Volvo". W Hartford w USA utworzono nowa spółkę i zbudowano fabrykę. Otwarto biura oddziału w Rio de Janeiro i wyznaczono przedstawiciela w Urugwaju. Firma zajmująca się sprzedażą została utworzona w Norwegii.

      1916 
      Akcje SKF wprowadzono na giełdę w Sztokholmie. Hofors Bruk, jedno z najstarszych w Szwecji przedsiębiorstw wydobycia i przetopu rudy, zostało przejęta przez SKF. W USA przejęto spółkę Hess-Bright Manufacturing Co. z Filadelfii. Utworzono spółki zależne w Austrii i w Chinach. Przejęcie firmy Grönkvists Mekaniska Verkstad z Katrineholm w Szwecji. Została utworzona nowa firma w celu przejęcia zarządzania sprzedażą na terenie Ameryki Południowej. Pierwsze biura oddziałów otwarto w Argentynie i w Chile.

      1917  
      Nowa fabryka łożysk kulkowych została zbudowana w Bois-Colombes we Francji. Utworzono firmy zajmujące się sprzedażą w Kanadzie i w Urugwaju, przy czym firma kanadyjska powstała jako spółka zależna firmy z USA. Wyznaczono przedstawicieli na Węgrzech i w Syjamie.

      1918 
      Przejęto firmę Atlas Ball Co. z Filadelfii w celu zapewnienia dostaw kulek stalowych na terenie USA. Otwarto biuro sprzedaży w Peru. Fabryka w Moskwie została znacjonalizowana.

      1919  
      Björn Prytz zastąpił Svena Wingquista na stanowisku Dyrektora Zarządzającego. Powołano spółki zależne we Włoszech i w Czechosłowacji. Otwarto biuro na Jawie. Produkcja łożysk spadła o 23%, gdyż przemysł po zakończeniu wojny nie powrócił jeszcze do normalnego stanu. Organizacje zajmujące się produkcja i sprzedażą na terenie USA zostały połączone pod nazwą SKF Industries, Inc. Arvid Palmgren zaprojektował łożysko baryłkowe.
  • 1920-1939
    SKF map 1939 0901d196801ab8bb
    Fakty w skrócie:
    Obroty 1939:
    460 milionów SEK

    Pracownicy:
    40 000
    SKF Bearings, 1921

    SKF Bearings, 1921

    W roku 1926 AB Volvo, spółka zależna SKF, wyprodukowała próbną serię 10 samochodów

    W roku 1926 AB Volvo, spółka zależna SKF, wyprodukowała próbną serię 10 samochodów

    SKF Göteborg, Szwecja 1938

    SKF Göteborg, Szwecja 1938

    • 1920 
      Spółka zależna została utworzona w Meksyku, a biura oddziałów otwarto w Australii i w Algierii.

      1921 
      Wyznaczono przedstawiciela w Nowej Zelandii. Firmę zajmującą się sprzedażą utworzono w Zurychu w Szwajcarii.

      1922
      Koniec recesji. Powołano spółki zależne w Polsce i w Jugosławii. Wyznaczono przedstawicieli na Łotwie, w Egipcie, Ekwadorze, Paragwaju, Gwatemali i w Salwadorze. Asortyment produktów został poszerzony o łożyska stożkowe. W Wiedniu otwarto biuro mające organizować i nadzorować sprzedaż w Europie Wschodniej. Przedstawiciel firmy w Japonii został przejęty i stał się spółką zależną.

      1923
      Produkcja stopniowo rośnie. Utworzono spółkę zależną na Kubie z zadaniem obsługi sprzedaży także w Kolumbii i Wenezueli. Skefko, Luton, otworzyła biuro oddziału w Indiach Brytyjskich, obsługujące także sprzedaż w Birmie. Wyznaczono przedstawicieli w Estonii i na Litwie. 

      1924 
      Postępuje uzdrowienie spodarki, przynosząc nowy rekord produkcji wynoszący blisko 6,5 miliona łożysk. Utworzono spółkę zależną w Grecji. Nadzór nad sprzedażą w Europie Wschodniej i na Bałkanach przeniesiono do biura w Pradze w Czechosłowacji.

      1925
      Otwarto spółki zależne w Hiszpanii, Bułgarii, Rumunii i w Egipcie. Wyznaczono przedstawicieli w Kolumbii i Wenezueli. Przejęcie firmy Nordiska Kullager AB z Göteborga.

      1926 
      AB Volvo, spółka zależna SKF, wyprodukowała próbną serię 10 samochodów.

      1927
      Spółki zależne powstają w Portugalii, w Boliwii i w Wenezueli. Wyznaczono przedstawiciela na Filipinach.

      1928 
      Kapitał zakładowy wzrósł do 106 milionów koron, akcje SKF wprowadzono na giełdę londyńską. Przejęto większościowe udziały we francuskiej firmie Compagnie d'Applications Mécaniques (CAM). Utworzono spółki zależne w Nowej Zelandii, Turcji i na Węgrzech.

      1929
      Akcje SKF wprowadzono na giełdę w Paryżu, a dzięki umowie z bankiem z Nowego Jorku mogły być one wymieniane na certyfikaty Giełdy Towarowej w Nowym Jorku i giełdy w Chicago. Przejęto siedem niemieckich fabryk łożysk kulkowych. Nowa firma utworzona w Niemczech - Vereinigte Kugellagerfabriken A.G. Produkcja skoncentrowana w miejscowościach Schweinfurt i Cannstatt. Przejęcie firmy Lidköpings Mekaniska Verkstads AB.

      1931 
      Główna siedziba SKF w Niemczech przeniesiona z Berlina do Schweinfurtu. Rozpoczyna się kolejny kryzys gospodarczy.

      1932 
      Utworzenie spółki zależnej w Japonii.

      1933 
      Wzrosła produkcja. Utworzenie spółki zależnej w Indiach. Powołano przedstawicieli w Iranie i na Cyprze. Zamknięcie fabryki w Hartford w USA, siedziba główna i produkcja przeniesione do Filadelfii.

      1934
      Rozwiązanie spółek zależnych w Wenezueli i Ekwadorze, powołanie przedstawicieli w tych krajach. Wyznaczono przedstawiciela w Republice Dominikany.

      1935
      Akcje SKF wprowadzone na giełdę w Genewie. Spółka AB Volvo uniezależniła się od SKF.

      1936 
      Firma pozbywa się zależnej spółki w Egipcie. Wyznaczono przedstawicieli w Kairze i w Bejrucie.

      1937 
      Otwarcie szkoły zawodowej SKF. Uno Forsberg zastąpił Björna Prytza na stanowisku Dyrektora Zarządzającego. Björn Prytz wybrany na Prezesa Rady Nadzorczej.

      1938 
      Znaczna rozbudowa fabryki LMV w Lidköping w Szwecji. Przejęcie francuskiej firmy produkującej łożyska kulkowe Malicet et Blin (MAB). Nowa fabryka łożysk kulkowych wybudowana na obrzeżach Berlina. Sven Wingquist przejął po Björnie Prytzu stanowisko Prezesa Rady Nadzorczej.

      1939 
      Powołano firmę zajmującą się sprzedażą w Bratysławie na Słowacji. Wyznaczono przedstawicieli w Estonii i w Nikaragui. SKF opracowuje i wprowadza na rynek nowy typ łożyska – łożysko baryłkowe wzdłużne.
  • 1940-1959
    SKF map 1959 0901d196801ac107
    Fakty w skrócie:
    Obroty w 1959 roku:
    1 900 millionów SEK

    Pracownicy:
    45 000
    W roku 1957 SKF przejęła stalownię Hellefors

    W roku 1957 SKF przejęła stalownię Hellefors

    Siedziba główna SKF, Göteborg, Szwecja

    Siedziba główna SKF, Göteborg, Szwecja

    • 1940 
      Utworzono spółki zależne w Mandżukuo, w Polsce i w Australii. Przejęcie nowej fabryki w Filadelfii w USA. Wyznaczono przedstawiciela w Islandii.

      1941 
      Utworzenie spółki zależnej w Szanghaju. Zamknięto firmę w Boliwii, wyznaczając przedstawiciela. Przedstawicielstwa w Estonii, na Łotwie i na Litwie zakończyły działalność z powodu okupacji tych państw przez Związek Radziecki. Harald Hamberg przejął po Uno Forsbergu stanowisko Dyrektora Zarządzającego.

      1943 
      Biura oddziałów w Argentynie i Brazylii przekształcono w spółki zależne. Zlikwidowano firmę w Polsce.

      1947 
      Powstanie dwóch nowych fabryk w USA. Powołano firmę zajmującą się sprzedażą w Helsinkach.

      1948 
      Stopniowo rozpoczyna się po wojnie produkcja w fabrykach w Schweinfurt i Cannstatt. Fabryka w Czechosłowacji została znacjonalizowana. Biuro oddziału w Santiago przekształcono w spółkę. Wyznaczono przedstawiciela w Jugosławii.

      1949 
      Rozpoczyna się budowa fabryki w Scarborough, w Kanadzie.

      1950 
      Początek prac przy budowie fabryk w St-Cyr-sur-Loire we Francji oraz w Madrycie w Hiszpanii. Firma w Amsterdamie rozpoczęła budowę fabryki w Veenendaal. Wprowadzono na rynek nowe łożysko baryłkowe, "łożysko C".

      1951 
      Firma amerykańska kupiła fabrykę w Altoona w Pensylwanii w USA. Zakończono odbudowę fabryk w Niemczech. Otwarcie nowej fabryki w Sundon w Wielkiej Brytanii.

      1952 
      Zależna spółka francuska uruchomiła firmę zajmującą się sprzedażą na terenie Maroka, z siedzibą w Casablance. Spółka belgijska otworzyła biuro w Elizabethville w Kongo Belgijskim.

      1953
      17 kwietnia zmarł w wieku 76 lat Sven Wingquist. Na stanowisku Prezesa Rady Nadzorczej zastąpił go Harald Hamberg. Joel Larsson został mianowany nowym Dyrektorem Zarządzającym. Holenderskie centrum sprzedaży przeniosło się do Veenendaal, gdzie otwarto nową fabrykę.

      1954 
      Przejęto walcownię stali na zimno J.N. Eberle w Augsburgu, w Niemczech. Zmarł Harald Hamberg, na stanowisku Prezesa Rady Nadzorczej zastąpił go Jacob Wallenberg.

      1957 
      Przejęcie stalowni Hellefors i związanej z nią walcowni na zimno w Bångbro.
  • 1960-1979
    SKF map 1979 0901d196801be200
    Fakty w skrócie:
    Obroty w 1979 roku:
    11 000 millionów SEK

    Pracownicy:
    54 000
    Typowa reklama z wczesnych lat 60-tych

    Typowa reklama z wczesnych lat 60-tych

    Sao Paulo, Brazylia 1962

    Sao Paulo, Brazylia 1962

    • 1962 
      Budowa fabryki na obrzeżach São Paulo w Brazylii. Inge Steinberg zastąpił Joela Larssona na stanowisku Dyrektora Zarządzającego.

      1963 
      W King of Prusia w USA zbudowano centrum badawcze.

      1964 
      Otwarto fabrykę łożysk tocznych w Poona w Indiach, w której SKF była większościowym udziałowcem. Zmarł Inge Stenberg, na stanowisku Dyrektora Zarządzającego zastąpił go Folke Lindskog.

      1965 
      Spółka RIV-SKF utworzona przez SKF uzyskała dwie trzecie akcji włoskiej firmy produkującej łożyska toczne RIV, posiadającej fabryki w Argentynie i w Hiszpanii.

      1966 
      Przejęcie firmy narzędziowej Malcus AB z Halmstad w Szwecji. Otwarcie fabryki łożysk tocznych w Uitenhage w Republice Południowej Afryki.

      1970 
      SKF posiadała 68 fabryk i 67 700 pracowników, spośród których 78% było zatrudnionych poza Szwecją.

      1971 
      Otwarto fabrykę w Sarajewie w Jugosławii, stanowiącą wspólne przedsięwzięcie i wynik umowy zawartej z firmą jugosłowiańską. Jacob Wallenberg przeszedł na emeryturę, na stanowisku Prezesa Rady Nadzorczej zastąpił go Folke Lindskog. Lennart Johansson został mianowany nowym Dyrektorem Zarządzającym.

      1972 
      W Nieuwegein w Holandii otwarto nowe centrum badawcze.

      1974 
      SKF uzyskała pełną kontrolę nad australijską firmą produkującą łożyska toczne, której współwłaścicielem była od roku 1959.

      1975 
      Przejęto większościowe udziały w firmie Sheffield Twist Drill and Steel Company. Fabryka produkująca podzespoły do maszyn włókienniczych została otwarta w Singapurze.

      1976 
      Spółka - matka zmieniła nazwę z Aktiebolaget Svenska Kullagerfabriken na Aktiebolaget SKF. SKF Industries Inc., PA, USA, przejęła firmę McQuay-Norris Company, St. Louis, MO, producenta i dystrybutora podzespołów i części zamiennych dla motoryzacji.

      1978
      SKF-CAM zamknęła fabrykę w Bois-Colombes. Zakład Echuca w Australii został zamknięty po tym, jak rząd zmienił przepisy dotyczące importu.

      1979 
      Grupa Fiat sprzedała swoje mniejszościowe udziały w spółce RIV-SKF Grupie SKF. Zawarto umowę o przedsięwzięciu typu Joint venture z firmą jugosłowiańską IKL z Belgradu.
  • 1980-1999
    SKF map 1999 0901d196801c008a
    Fakty w skrócie:
    Obroty w 1999 roku:
    36 700 millionów SEK

    Pracownicy:
    41 000
    Nilay, Malezja 1992

    Nilay, Malezja 1992

    Inżynierowie serwisu SKF wprowadzający łożysko SKF CARB do dolnej części oprawy SDM

    Inżynierowie serwisu SKF wprowadzający łożysko SKF CARB do dolnej części oprawy SDM

    • 1980 
      Nadzór nad interesami SKF na rynkach Europu Wschodniej przeniesiony z Wiednia do nowo utworzonej spółki zależnej SKF Eurotrade AB w Göteborgu. SKF podjęła działalność w Zimbabwe po 12 braku dostępu do tego rynku. Pozbyto się mniejszościowych udziałów w irańskiej firmie produkcji łożysk w Tabrizie. Folke Lindskog przeszedł na emeryturę, na stanowisku Prezesa Rady Nadzorczej zastąpił go Peter Wallenberg.

      1981  
      Zamknięto zakład w Scarborough w Kanadzie.

      1983
      Zamknięto fabrykę w Ivry we Francji. Produkcja łożysk we Francji została skoncentrowana w dwóch fabrykach: Saint-Cyr-sur-Loire i Fontenay-le-Comte. Przejęto spółkę Anderton International z Wielkiej Brytanii.

      1984 
      Przejęto spółkę Fägersten & Co. ze Szwecji.

      1985 
      Akcje SKF zostały wprowadzone na giełdę w Bazylei i Zurychu oraz na giełdę w Nowym Jorku za pośrednictwem systemu NASDAQ. Przejęto spółkę Stellana Plast AB. SKF Española została wyłączną własnością Grupy i jej spółką zależną. Przejęto spółkę Waldes Truarc Inc. Rozpoczęła działalność spółka Joint venture z firmą produkcji łożysk Koyo z Japonii. Peter Wallenberg odszedł na emeryturę ze stanowiska Prezesa Rady Nadzorczej, które objął po nim Lennart Johansson. Mauritz Sahlin został mianowany Dyrektorem Zarządzającym w miejsce Lennarta Johanssona.

      1986 
      Przejęto spółkę MRC Bearings z USA. Meksykańska firma produkcji łożysk IBISA została wyłączną własnością Grupy i jej spółką zależną. SKF Steel połączyła się z Ovako Oy Ab tworząc spółkę Ovako Steel AB, w której SKF posiadał 50% udziałów.

      1987 
      Przejęcie trzech firm z sektora ruchu liniowego: Jacob AG ze Szwajcarii, Transmatic ze Szwecji i Norwegii oraz Ateco z Holandii. Przejęcie włoskiej spółki Gamfior, producenta wrzecion i śrub kulkowych.

      1988 
      Przejęcie austriackiego producenta łożysk, Steyr Wälzlager Ges.m.b.H. Przejęcie brytyjskiej firmy AMPEP P.L.C., producenta łożysk ślizgowych dla lotnictwa. Rozpoczął działalność SKF College of Engineering. Otwarto nowe firmy zajmujące się sprzedażą w Tajlandii i Hong Kongu oraz biuro na Filipinach. Krajowy dystrybutor w Indonezji stworzył nową firmę, P.T. Skefindo Pramatama. We współpracy z szanghajską organizacja eksportową otwarto w Szanghaju centrum ekspedycyjne.

      1989 
      Przejęto większościowe udziały w firmie Palomar Technology International Inc. z USA. Palomar jest producentem urządzeń do monitorowania stanu łożysk tocznych. Rozpoczęły produkcję fabryki łożysk w Bangalore w Indiach i w Guarulhos w Brazylii.

      1990 
      Przejęto włoską firmę narzędziową Cofler & C.S.p.A. Przejęto producenta uszczelnień CR Industries. Przejęto działalność w zakresie uszczelnień olejowych włoskiej firmy Gallino Gomma S.p.A.. SKF Tools połączyła się z niemiecką firmą Günther & Co. tworząc CTT Tools. Przejęta została firma Dymac z San Diego, specjalizująca się w monitorowaniu drgań. SKF Tools objęła znaczne zasoby w Union Butterfield Corp z USA, będącej producentem stalowych narzędzi szybkotnących. Przejęcie spółki Fixtur-Laser ze Szwecji, producenta laserowych przyrządów pomiarowych.

      1991 
      Przejęcie szwajcarskiej firmy SMM, producenta szybkoobrotowych wrzecion dla przędzarek. Niemiecka spółka zależna Seeger-Orbis GmbH przejęła dwie fabryki we wschodnich Niemczech. Wprowadzenie do operacji produkcyjnych koncepcji kanałowej. Otwarcie firm zajmujących się sprzedażą w Polsce i w Bułgarii.

      1992 
      Rozpoczęcie prac w nowym zakładzie w Malezji. Sprzedano dział narzędzi firmy CTT. Lennart Johansson przeszedł na emeryturę, na stanowisku Prezesa Rady Nadzorczej zastąpił go Anders Scharp.

      1993 
      Sprzedano zakład produkcji łożysk kulkowych w Madrycie. Stellana AB, Fixtur-Laser AB, oraz francuska spółka zależna ADR.S.A. sprzedana w wyniku skupienia się SKF na podstawowej branży swojej działalności, łożyskach tocznych i uszczelnieniach.

      1994 
      Przejęto firmę Goetze Elastomere GmbH, producenta uszczelnień. Otwarcie Europejskiego Centrum Dystrybucji SKF w Tongeren w Belgii.

      1995  
      Wprowadzono na rynek łożyska toroidalne CARB. W Korei założona została firma joint venture zajmująca się produkcją zespołów łożyskowych piast kół samochodowych. Przejęto 80% polskiej firmy wytwarzającej łożyska FLT Poznań. Mauritz Sahlin przeszedł na emeryturę i został zastąpiony na stanowisku Dyrektora Zarządzającego przez Petera Augustssona.

      1996  
      Firma joint venture ze spółką zależną Kolei Chińskich. Nowy zakład produkcji zespołów łożyskowych piast kół samochodowych zbudowano w Aiken w USA, we współpracy z Centrum Technicznym SKF w Detroit.

      1997
      Powstają nowe spółki joint venture w Chinach, jedna w celu produkcji i sprzedaży łożysk baryłkowych, utworzona wraz z Grupą Wafangdian, druga w celu produkcji uszczelnień olejowych utworzona jako joint venture pomiędzy Chicago Rawhide a ANZAG. Firma SKF Hanwha Automotive Components Corporation w Korei rozpoczyna seryjną produkcję. Przejęto większość udziałów w indonezyjskiej firmie produkcji łożysk PT Logam Sari Bearindo z Dżakarty. Sprzedano spółkę FlexLink Systems AB. SKF wraz z Revolve Technologies Inc. z Kanady utworzyły nową spółkę, Revolve Magnetic Bearings. Przejęto większościowy pakiet udziałów w Zakładzie Produkcji Łożysk w Łucku na Ukrainie.

      1998 
      W Chinach utworzono kolejną firmę joint venture wraz z Wafangdian Bearing Co. Ltd. Przejęto firmę Russell T. Gilman, producenta wrzecion obrabiarek z USA. Sune Carlsson mianowany Prezesem i Dyrektorem Wykonawczym. Grupa SKF uzyskała certyfikat ISO 14001.

      1999 
      Sprzedano dział SKF wytwarzający podzespoły do maszyn włókienniczych z zakładami w Cannstatt w Niemczech oraz w Singapurze. Sprzedano dział odkuwek zakładów Arvika w Szwecji. Ustanowiono współpracę partnerską z firmą Gamfior, włoskim producentem śrub kulkowych szlifowanych. Wprowadzono na rynek łożyska SKF Explorer. Wprowadzono elektroniczną platformę biznesową Endorsia.com.
  • 2000-2014
    SKF map 2009 0901d196801c0089
    Fakty w skrócie:
    Obroty w 2009 roku:
    56 227 millionów SEK

    Pracownicy:
    41 172
    W roku 2006 SKF uzyskała certyfikat zgodności ze standardem zarządzania w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy OHSAS 18001

    W roku 2006 SKF uzyskała certyfikat zgodności ze standardem zarządzania w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy OHSAS 18001

    Setna rocznica powstania SKF, rok 2007

    W roku 2007 firma SKF obchodziła setną rocznicę powstania

    SKF Solution Factory

    Rozszerzono sieć Fabryk Rozwiązań SKF, która z końcem roku 2010 obejmowała 17 jednostek

    Inauguracja nowej fabryki w Jinan 2012

    Inauguracja nowej fabryki w Jinan 2012

    • 2000
      Przeprowadzono przejęcia następujących spółek: Development Engineering International, firma konsultingowa z zakresu technik utrzymania ruchu ze Szkocji; Machine Support BV z Holandii, specjalista w zakresie precyzyjnego ustawiania geometrii; Sealpool AB ze Szwecji, dostawca systemów uszczelnień; Diagnostic Instruments Ltd ze Szkocji; Electrac S.A. z Francji, producent siłowników elektromechanicznych. Sprzedano spółkę Lidköping Machine Tools. SKF, FAG i NN Ball and Roller utworzyły spółkę joint venture w celu produkcji kulek łożyskowych. Pozyskano znaczną ilość udziałów w spółce Revolve Magnetic Bearings.

      2001
      Przejęto firmę Gamfior S.p.A., wiodącego włoskiego producenta precyzyjnych elektrowrzecion i śrub kulkowych. SKF wraz z firma projektową Bertone opracowała koncepcję samochodu FILO ze sterowaniem elektrycznym (drive-by-wire). SKF i firma Timken utworzyły w Brazylii spółkę joint venture w celu produkcji pierścieni do łożysk. SKF Logistics Services otworzyła nowe azjatyckie centrum dystrybucji w Singapurze. SKF podpisała umowę z firmami Sandvik, Rockwell Automation, INA oraz Timken określającą zasady współdzielenia sieci Endorsia.com. Otwarto Centrum Rozwoju Produkcji SKF w Göteborgu w Szwecji.

      2002 
      Dział Systemów Niezawodności SKF (SKF Reliability Systems) poszerzył swoja działalność dzięki przejęciu firm Delta Consult z Holandii i Erin Engineering and Research z USA. Dalsze przejęcia to Magnetic Group ze Szwajcarii, wiodący producent siłowników elektromechanicznych; Aerospace Bearings z Wielkiej Brytanii, producent łożysk wałów głównych i przekładni do silników odrzutowych; SBB z Bułgarii z czterema fabrykami łożysk oraz The Twentieth Century Machine Co., producent śrub kulkowych szlifowanych z USA. SKF Bearings Co. Ltd. nowa fabryka joint-venture w Szanghaju, rozpoczęła produkcję małych łożysk kulkowych zwykłych.

      2003
      Tom Johnstone zastąpił Sune Carlssona na stanowisku Dyrektora Zarządzającego i Prezesa Grupy. Przejęto firmy Scandrive Control AB, szwedzkiego producenta serwonapędów dla przemysłu poligraficznego i Rolling Stock Supply & Service Pty Ltd z Australii, specjalizującą się w obsłudze łożysk dla kolei. Sprzedano holenderską część firmy wytwarzającą podzespoły. SKF zdecydowała się wyjść z giełd w Paryżu, Zurychu oraz NASDAQ.

      2004 
      Przejęto firmę Willy Vogel AG, światowego lidera w zakresie systemów smarowania. W Moskwie w Rosji otwarto Centrum Obsługi Przemysłu. Przejęto pozostałe 40% udziałów w firmie Anhui CR Seals Co., Ltd. w Chinach.

      2005 
      Akcje SKF zostały wycofane z giełdy londyńskiej. Przejęto Jaeger Industrial Ltd na Tajwanie, wiodącego producenta siłowników elektromechanicznych. Przejęcie firmy Sommers Industriteknik AB, dystrybutora systemów smarowania marki Vogel w Szwecji. Firmy SKF, Rautaruukki i Wärtsilä połączyły swoje interesy w dziedzinie długich produktów stalowych tworząc będącą wspólną własnością firmę Oy Ovako AB.

      2006 
      SKF uzyskała certyfikat zgodności ze standardem zarządzania w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy OHSAS 18001. Przejęcie 51% akcji północnoamerykańskiego producenta uszczelnień Macrotech Polyseal Inc. Opracowana w SKF teoria trwałości łożysk została przyjęta jako nowa norma ISO w zakresie obliczeń trwałości eksploatacyjnej łożysk. Przejęcie firmy SNFA SAS, wiodącego francuskiego producenta łożysk dla przemysłu lotniczego i obrabiarek. Przejęto wiodącą firmę z branży systemów smarowania w Finlandii. SKF, Rautaruukki Corporation i Wärtsilä Corporation sprzedały spółkę Oy Ovako Ab. Przejęcie firmy Precision Balancing & Analyzing z USA, specjalizującej się w naprawie i modernizacji mechanizmów wrzecion obrabiarek. Przejęto firmę Monitek, wiodącego w Australii dostawcę usług z zakresu prognozowanego utrzymania ruchu. Przejęcie Economos Austria Gmbh, producenta uszczelnień dla przemysłu.

      2007  
      SKF obchodziła setną rocznicę powstania. Rozpoczęto produkcję w trzech nowych fabrykach, jednej w Chinach i dwóch w Korei. Ważne przejęcia to firma ABBA, producent prowadnic liniowych z siedzibą główną na Tajwanie; S2M, wiodąca francuska firma na rynku łożysk magnetycznych; Baker Instruments, wiodący producent urządzeń do testowania i diagnostyki w USA ; Automatic Lubrication Systems, kanadyjska firma usługowa działająca w segmencie sprzętu transportowego; Preventive Maintenance Company Inc, lider rynku usług prognozowanego utrzymania ruchu z siedzibą w USA. Sprzedano dział odkuwek zakładów w Lüchow w Niemczech. Wprowadzono nowe produkty i usługi, w tym nowy asortyment łożysk energooszczędnych, zapewniających co najmniej o 30% obniżone tarcie w łożysku.

      2008
      Przejęcia w roku 2008 obejmowały: dział prętów metalowych firmy American QPM Aerospace; dwie fabryki w Chinach i jedną w Tajlandii przejęte od firmy PEER Bearing Company z siedzibą w USA; Cirval S.A., firmę argentyńską wyspecjalizowaną w projektowaniu, produkcji i sprzedaży systemów centralnego smarowania. Anders Scharp odszedł ze stanowiska Prezesa Rady Nadzorczej i nowym Prezesem został wybrany Leif Östling. Rodzina łożysk energooszczędnych została poszerzona o łożyska baryłkowe i walcowe. Wobec malejącego popytu SKF ogłosiła, że z końcem roku przystąpi do redukcji zdolności produkcyjnych i cięcia kosztów.

      2009
      Przejęto pozostałe 49% udziałów firmy Macrotech Polyseal Inc. z USA. Firma zmieniła nazwę na SKF Polyseal. Rozszerzono sieć Fabryk Rozwiązań SKF (SKF Solution Factories). Jest to koncepcja, która łączy w sobie cały zakres usług SKF. We współpracy z Uniwersytetem Cambridge na terenie kampusu Cambridge otwarto Uniwersyteckie Centrum technologii Stali SKF. Globalne Centrum Testowania SKF otwarto w Bangalore.

      2010
      We współpracy z Imperial College w Londynie otwarto Uniwersyteckie Centrum Trybologii SKF. Otwarto dwie nowe fabryki w Indiach (Hardiwar i Ahmedabad) i jedną w Rosji (Twer). Otwarto nowe Centra Obsługi Przemysłu SKF: dla energetyki wiatrowej w Szanghaju i w Houston; dla przemysłu ropy i gazu w Aberdeen i w Stavanger; dla przemysłu morskiego w Rotterdamie. Otwarto Globalne Centrum Techniczne SKF w Chinach. Rozszerzono sieć Fabryk Rozwiązań SKF, która z końcem roku obejmowała 17 jednostek. Przejęto firmę z branży systemów smarowania Lincoln Holdings Enterprises z siedzibą w USA.

      2011
      Sprzedano fabrykę koszyków do łożysk w Göteborgu. Wspólnie z Chalmers University of Technology w Göteborgu powołano Uniwersyteckie Centrum Technologiczne SKF Zrównoważonego Rozwoju i Ochrony Środowiska. SKF Distributor College, uruchomiony w roku 2001, wydał swój 100 000 certyfikat. Oferuje on szkolenia dla dystrybutorów SKF. W Montevideo w Urugwaju otwarto Centrum Dystrybucji na obszar Ameryki Łacińskiej. W Dalian, w północno-wschodnich Chinach otwarto drugą fabrykę produkującą łożyska średnich rozmiarów. Fabryka w Brazylii rozszerzyła asortyment produkcji o zaawansowane łożyska kół. W Bangalore otwarto Globalne Centrum Techniczne SKF Indie, ponadto wraz z Luleå Technical University w Szwecji utworzono Uniwersyteckie Centrum Technologiczne SKF monitorowania stanu maszyn i zarządzania zasobami.

      2012
      Grupa SKF przejęła amerykańską firmę General Bearing Corporations. SKF wprowadziła na rynek szereg aplikacji moblinych Knowledge Engineering. Rekord Guinessa został pobity w Liseberg a SKF wspierał Kim Källström Trophy podczas turniej Gothia Cup. Pełne połączenie i re-branding SNFA. SKF zwiększa działania w zakresie zrównoważonego rozwoju i uruchamia strategię intensywnych działań na rzecz poprawy klimatu we współpracy z WWF, w celu zredukowania emisji gazów cieplarnianych. Koncepcja BeyondZero została poszerzona o szereg rozwiązań dających wymierne korzyści dla środowiska naturalnego. SKF obchodzi jubileusz 100-lecia w Chinach inaugurując nową inwestycję, fabrykę Jinan w Chinach.

      2013
      Grupa SKF przejęła spółki Blohm + Voss Industries GmbH i Kaydon Corporation oraz przeprowadziła dywestycję, rezygnując z wytwarzania prętów metalowych na rzecz przedsiębiorstwa Precision Castparts Corp. To już czternasty rok z rzędu, w którym firma SKF znalazła się wśród spółek uwzględnionych zarówno w notowaniu Dow Jones Sustainability World Index (DJSI) – wskaźnika tworzonego na podstawie rezultatów działalności spółek z całego świata zaangażowanych w zrównoważony rozwój w największym stopniu – jak i w jego europejskim odpowiedniku. Na Targach Hanowerskich w 2013 roku firma SKF zaprezentowała wybrane produkty i zintegrowane rozwiązania pod hasłem „Release the Power of Knowledge Engineering”.

      2014
      Firma SKF poczyniła inwestycje w dwa globalne centra techniczne w Europie i jeden w Stanach Zjednoczonych. Obchodzono dziesięciolecie dokumentowania oszczędności klientów w ramach inicjatywy SKF Documented Solutions Programme. Rozszerzono zakres współpracy z Gothia Cup. Firma SKF ufundowała obiekt, w którym odbyły się finałowe rozgrywki. Przejęto dwie spółki: GLOi i Hofmann Engineering North America. Firma SKF zainwestowała w brazylijski zakład produkcyjny Kaydon. Firma SKF poczyniła kolejny krok na drodze do rozpowszechnienia zastosowań smartfonów i tabletów w przemyśle. Z dniem 1 stycznia 2015 roku Alrik Danielson objął stanowisko prezesa i dyrektora generalnego, zastępując na nim Toma Johnstona. Towarzyszyła temu restrukturyzacja Grupy SKF.

SKF logo