Ciasteczka wykorzystywane przez serwis internetowy SKF

Wykorzystujemy ciasteczka (ang. cookies) w celu usprawniania sposobów przeglądania naszych stron i korzystania z naszych internetowych aplikacji. Dalsze korzystanie z serwisu niepoprzedzone zmianą ustawień przeglądarki jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na zapisywanie przez serwis ciasteczek na dysku komputera. Pamiętaj, że w każdej chwili możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

Zdatność materiałów kompozytowych do obróbki skrawaniem

Kompozytowe tuleje SKF – z wyjątkiem warstwy ślizgowej – można poddawać obróbce skrawaniem konwencjonalnymi metodami. 

Szerokość tulei mniejszą niż odpowiadająca standardowemu rozmiarowi można łatwo uzyskać poprzez toczenie. Możliwe jest też wywiercenie otworów smarowych. Konieczne jest przy tym usunięcie wszelkich zadziorów, zwłaszcza z powierzchni styku ślizgowego. 

Taśmy można przystosowywać do szczególnych zastosowań poprzez gięcie, prasowanie, przecinanie i wiercenie. Przy cięciu oraz wierceniu SKF zaleca dokonywanie obróbki od strony powierzchni styku ślizgowego, co ma na celu uniknięcie wytworzenia zadziorów w warstwie poślizgowej. 

Wszelkie powierzchnie metalowe odsłaniane wskutek obróbki skrawaniem należy zabezpieczać przed korozją. 

Obróbka skrawaniem otworu tulei z kompozytu PTFE

Tuleje z kompozytu PTFE są gotowe do zamontowania. Wszelkie zmiany wielkości otworu, tzn. powierzchni styku ślizgowego, pogarszają trwałość eksploatacyjną tulei, w związku z czym należy dokonywać ich tylko w wyjątkowych przypadkach. Jeżeli konieczne jest poddanie otworu obróbce skrawaniem, należy zmienić wielkość otworu oraz go skalibrować. Ze względu na konieczność uwzględnienia szeregu kryteriów, w tym materiału i grubości ścianki oprawy oraz odchylenia od walcowości, SKF zaleca dokonywanie zmian wielkości otworu z wykorzystaniem skalibrowanego trzpienia (rys. 1). Przekazanie produktu końcowego do użytku po zmianie wielkości należy poprzedzić próbami rozszerzalności otworu tulei oraz testami w docelowych warunkach eksploatacji. W ramach obróbki skrawaniem trzpienia kalibrującego jego średnicę dk należy obrobić najpierw do wartości o około 60 do 80 μm większej niż wartość maksymalna podana w kolumnie „Średnica otworu zamontowanej tulei” tabeli 1 dla metrycznych lub tabeli 2 dla calowych rozmiarów tulei z kompozytu PTFE.

Odpowiadające różnym średnicom otworu tulei wartości wzorcowe wymaganego wcisku trzpienia kalibrującego wyrażone w postaci funkcji pożądanego poszerzenia otworu tulei można odczytać z wykresu 1. Wykres ten powstał na podstawie wyników prób przeprowadzonych na tulejach różnej wielkości i obowiązuje w odniesieniu do tulei montowanych w oprawie o średnicy zewnętrznej DG będącej dwukrotnością średnicy zewnętrznej tulei D (zob. rys. 1). Jeżeli próby rozszerzalności trzpienia wykazują, że otwór jest zbyt szeroki, należy przeszlifować trzpień kalibrujący i poddać próbom nowe tuleje.

Obróbka skrawaniem otworu tulei z kompozytu POM

Tuleje wykonane z kompozytu POM są gotowe do zamontowania. Niemniej w razie potrzeby wielkość otworu tulei zamontowanej już w oprawie można zmienić poprzez obróbkę skrawaniem. Po poddaniu otworu obróbce skrawaniem parametr Ra powierzchni styku ślizgowego powinien wynosić maksymalnie 2,5 μm. Przy obróbce skrawaniem dokonywanej za pomocą polikrystalicznego noża diamentowego dobry rezultat zapewniają następujące parametry:

  • szybkość skrawania powyżej 150 m/min; 
  • niewielka szybkość posuwu – od 0,05 do 0,1 mm/obrót;
  • głębokość cięcia 0,1 mm.

Aby zapobiegać nadmiernemu przyrostowi temperatury żywicy acetalowej oraz usuwać powstające przy obróbce skrawaniem wióry, przez cały czas trwania obróbki należy doprowadzać do tulei sprężone powietrze pod niskim ciśnieniem.

SKF logo