Ciasteczka wykorzystywane przez serwis internetowy SKF

SKF uzywa na swoich stornach interentowych cookies w celu możliwie jak najlepszego dostosowywania prezentowanych informacji do preferencji odwiedzających, dotyczących między innymi regionu i języka. Czy wyrażasz zgodę na wykorzystywanie cookies przez SKF?

cookie_information_popup_text_2[150]

Dobór smaru

W większości przypadków, do smarowania łożysk super-precyzyjnych zamontowanych we wrzecionach obrabiarek wystarczające jest użycie smaru z bazowym olejem mineralnym i zagęszczaczem litowym. Smary te dobrze przylegają do powierzchni łożysk i mogą być stosowane w zakresie temperatur od –30 do +110°C (od –20 do +230°F). W przypadku wysokich prędkości roboczych i wysokich temperatur oraz wymogów dotyczących długiego okresu eksploatacyjnego, zalecane jest zastosowanie smaru na bazie oleju syntetycznego, np. smaru SKF LGLT 2, który ma diestrowy olej bazowy.
W przypadku łożysk kulkowych skośnych wzdłużnych stosowanych w napędach śrubowych, zazwyczaj możliwe jest użycie smaru na bazie oleju estrowego lub mineralnego oraz zagęszczacza w postaci kompleksu wapnia.
Użycie innych smarów może być konieczne w przypadku wystąpienia jednej z poniższych sytuacji:
  • temperatura pracy < +10°C (50 °F) bądź > +100°C (210 °F)
  • prędkość łożyska jest bardzo wysoka lub bardzo niska
  • praca statyczna, rzadkie obroty bądź oscylacje
  • łożyska są narażone na drgania
  • łożyska poddawane są wysokim obciążeniom lub obciążeniom udarowym
  • ważna jest wodoodporność
  • łożyska do napędów śrubowych pracujące przy niewielkich prędkościach, pod wysokimi obciążeniami lub narażone na drgania powinny być smarowane za pomocą smaru plastycznego z zagęszczaczem w postaci mydła litowego z bazowym olejem mineralnym oraz dodatkami EP, jak np. SKF LGEP 2
Na proces doboru odpowiedniego smaru plastycznego składają się cztery kroki.

1. Wybór klasy konsystencji

Smary zostały podzielone na różne klasy konsystencji zgodnie ze skalą Amerykańskiego Instytutu Smarów Plastycznych (NLGI, National Lubricating Grease Institute). Smary o wysokiej konsystencji (sztywne), mają wysoka klasę NLGI, zaś smarom o niskiej konsystencji (miękkim) przypisuje się niską klasę NLGI. W przypadku łożysk tocznych zalecane są trzy klasy konsystencji:
  • Najczęściej wykorzystywane smary, stosowane w normalnych warunkach eksploatacyjnych, mają klasę NLGI 2.
  • Smary o niskiej konsystencji do łożysk tocznych, sklasyfikowane jako smary NLGI 1, należy stosować w niskich temperaturach otoczenia i w układach wykonujących ruchy oscylacyjne.
  • Stosowanie smarów NLGI 3 zaleca się w przypadku dużych łożysk, łożyskowań na wale pionowym, wysokich temperatur otoczenia lub występowania drgań.

2. Wyznaczenie wymaganej lepkości oleju bazowego

Aby uzyskać szczegółowe informacje o obliczaniu wymaganej lepkości oleju bazowego, prosimy zapoznać się z rozdziałem Warunki smarowania - współczynnik lepkości κ. Wykresy w katalogu zostały opracowane w oparciu o teorię smarowania elastohydrodynamicznego (EHL) przy pełnym filmie smarnym.
Jednakże stwierdzono, że podczas używania smarów zawierających oleje o bardzo niskiej lub bardzo wysokiej lepkości powstaje cieńszy film olejowy niż wynika to z teorii EHL. Dlatego, jeżeli do określania wymaganej lepkości oleju bazowego smaru plastycznego do smarowania łożysk superprecyzyjnych wykorzystywane są wykresy, może istnieć konieczność wprowadzenia korekty. Na podstawie doświadczeń praktycznych, należy określić wymaganą lepkość v w temperaturze odniesienia +40°C (+150°F), a następnie skorygować w następujący sposób:
  • ν ≤ 20 mm2/s → Pomnóż wartość lepkości przez współczynnik o wielkości od 1 do 2. W tym niskim zakresie lepkość oleju jest zbyt mała, aby powstał film olejowy o wystarczającej grubości.
  • 20 mm2/s < ν ≤ 250 mm2/s → Współczynnik korekcyjny nie zostaje zastosowany.
  • ν > 250 mm2/s → Skontaktuj się z serwisem technicznym SKF do spraw zastosowań.
Obliczenia można też wykonywać za pomocą programu SKF o nazwie Viscosity.
Smary o wysokiej lepkości zwiększają tarcie i ciepło wytwarzane przez łożysko, ale mogą być one niezbędne na przykład dla łożysk podporowych śrub tocznych pracujących przy niewielkich prędkościach lub w zastosowaniach, gdzie istnieje ryzyko powstawania fałszywych odcisków Brinella.

3. Weryfikacja obecności dodatków EP

Smar plastyczny z dodatkami EP (na wysokie naciski) może być odpowiedni, kiedy łożyska superprecyzyjne są narażone na którąkolwiek z następujących sytuacji:
  • bardzo wysokie obciążenia (P > 0,15 C)
  • obciążenia udarowe
  • niskie prędkości
  • okresy obciążania statycznego
  • częste rozruchy i zatrzymania podczas cyklu pracy
Środki smarne z dodatkami EP należy stosować tylko wtedy, gdy jest to konieczne, i zawsze tylko w podanym dla nich zakresie temperatury pracy. Niektóre dodatki EP są niezgodne z materiałami łożyskowymi, zwłaszcza w wyższych temperaturach. Aby uzyskać więcej informacji na ten temat, skontaktuj się z serwisem technicznym SKF do spraw zastosowań.

4. Sprawdzenie ewentualnych wymagań dodatkowych

W niektórych zastosowaniach warunki pracy mogą nałożyć dodatkowe wymagania na smary, które będą musiały wykazywać szczególną charakterystykę. Jako wytyczne, udzielamy następujących zaleceń:
  • Dla osiągnięcia wysokiej odporności na wypłukiwanie wodą, wskazane jest zastosowanie smaru z zagęszczaczem wapniowym zamiast smaru z zagęszczaczem litowym.
  • Dla osiągnięcia skutecznej ochrony przed rdzą, wybierz odpowiedni dodatek.
  • Jeśli występują wysokie poziomy drgań, wybierz smar plastyczny o dużej trwałości mechanicznej.
Do wyboru odpowiedniego smaru do konkretnego rodzaju łożyska i zastosowania można użyć programu doboru smarów SKF LubeSelect for SKF greases.
SKF logo