Ciasteczka wykorzystywane przez serwis internetowy SKF

Wykorzystujemy ciasteczka (ang. cookies) w celu usprawniania sposobów przeglądania naszych stron i korzystania z naszych internetowych aplikacji. Dalsze korzystanie z serwisu niepoprzedzone zmianą ustawień przeglądarki jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na zapisywanie przez serwis ciasteczek na dysku komputera. Pamiętaj, że w każdej chwili możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

Dobór smaru

W większości przypadków do smarowania łożysk super-precyzyjnych zamnontowanych we wrzecionach obrabiarek wystarczające jest użycie smaru z bazowym olejem mineralnym i zagęszczaczem litowym. Smary te dobrze przylegają do powierzchni łożysk i mogą być stosowane w zakresie temperatur od –30 do +110 °C (–20 do +230 °F). W przypadku wysokich prędkości roboczych i wysokich temperatur oraz wymogów dotyczących długiego okresu eksploatacyjnego, zalecane jest zastosowanie smaru na bazie oleju syntetycznego, np. smaru SKF LGLT 2, który ma diestrowy olej bazowy.
W przypadku łożysk kulkowych skośnych wzdłużnych stosowanych w napędach śrubowych, zazwyczaj możliwe jest użycie smaru na bazie oleju estrowego lub mineralnego oraz zagęszczacza w postaci kompleksu wapnia.
Użycie innych smarów może być konieczne w przypadku wystąpienia jednej z poniższych sytuacji:
  • temperatura robocza < 10 °C (50 °F) lub > 100 °C (210 °F)
  • prędkość obrotowa łożyska jest bardzo wysoka lub bardzo niska
  • praca statyczna, rzadkie obroty lub oscylacje
  • łożyska są narażone na drgania
  • łożyska poddawane są wysokim obciążeniom lub obciążeniom udarowym
  • istotna jest odporność na działanie wody
  • łożyska do napędów śrubowych pracujące przy niewielkich prędkościach, pod wysokimi obciążeniami lub narażone na drgania powinny być smarowane za pomocą smaru plastycznego z zagęszczaczem w postaci mydła litowego z bazowym olejem mineralnym oraz dodatkami EP, jak np. SKF LGEP 2
Dobór właściwego smaru obejmuje cztery kroki.

1. Wybór klasy konsystencji

Smary zostały podzielone na różne klasy konsystencji zgodnie ze skalą Amerykańskiego Instytutu Smarów Plastycznych (NLGI - National Lubricating Grease Institute). Smary o wysokiej konsystencji (sztywne), mają wysoka klasę NLGI, zaś smarom o niskiej konsystencji (miękkim) przypisuje się niską klasę NLGI. W przypadku łożysk tocznych zalecane są trzy klasy konsystencji:
  • Najczęściej wykorzystywane smary, stosowane w normalnych warunkach eksploatacyjnych, mają klasę NLGI 2.
  • Smary o niskiej konsystencji do łożysk tocznych, sklasyfikowane jako smary NLGI 1, należy stosować w niskich temperaturach otoczenia i w aplikacjach wykonujących ruchy oscylacyjne.
  • Stosowanie smarów NLGI 3 zaleca się w przypadku dużych łożysk, łożyskowań na wale pionowym, wysokich temperatur otoczenia lub występowania drgań.

2. Określenie wymaganej lepkości oleju bazowego

Aby uzyskać szczegółowe informacje o obliczaniu wymaganej lepkości oleju bazowego, prosimy zapoznać się z rozdziałem Warunki smarowania - współczynnik lepkości κ. Wykresy w katalogu zostały opracowane w oparciu o teorię smarowania elastohydrodynamicznego (EHL) przy pełnym filmie olejowym.
Jednakże stwierdzono, że podczas używania smarów zawierających oleje o bardzo niskiej lub bardzo wysokiej lepkości, powstaje cieńszy film olejowy, niż wynika to z teorii EHL. Dlatego, jeżeli do określania wymaganej lepkości oleju bazowego smaru plastycznego do smarowania łożysk super-precyzyjnych wykorzystywane są wykresy, może istnieć konieczność wprowadzenia korekty. Na podstawie doświadczeń praktycznych, należy określić wymaganą lepkość v w temperaturze odniesienia 40 °C (150 °F) a następnie skorygować w następujący sposób:
  • Dla ν ≤ 20 mm2/s należy pomnożyć wartość lepkości przez współczynnik o wielkości od 1 do 2. W tym niskim zakresie, lepkość oleju jest zbyt mała, aby powstał film olejowy o wystarczającej grubości.
  • Jeżeli 20 mm2/s < ν ≤ 250 mm2/s, nie stosuje się współczynnika korekcyjnego
  • Jeżeli ν > 250 mm2/s, należy skontaktować się ze specjalistą SKF ds. technicznych
Obliczenia można wykonać za pomocą programu SKF Lepkość.
Smary o wysokiej lepkości zwiększają tarcie i ciepło wytwarzane przez łożysko, ale mogą być one niezbędne, na przykład dla łożysk podporowych śrub tocznych pracujących przy niewielkich prędkościach lub w zastosowaniach, gdzie istnieje ryzyko powstawania fałszywych odcisków Brinella.

3. Sprawdzenie obecności dodatków EP

Smary z dodatkami EP mogą być odpowiednie, jeśli łożyska super-precyzje pracują w następujących warunkach:
  • bardzo wysokie obciążenia (P > 0,15 C)
  • obciążenia udarowe
  • niskie prędkości
  • okresy statycznego obciążenia
  • częste rozruchy i zatrzymania podczas cyklu pracy
Środki smarne z dodatkami EP powinny być używane tylko wtedy, gdy jest to niezbędne i zawsze w odpowiednim zakresie temperatury pracy. Niektóre dodatki EP nie są kompatybilne z materiałami łożysk, w szczególności w wyższych temperaturach. W celu uzyskania dodatkowych informacji, skontaktuj się ze specjalistą SKF ds. technicznych.

4. Sprawdzenie dodatkowych wymogów

W niektórych zastosowaniach warunki pracy mogą nałożyć dodatkowe wymagania na smary, które będą musiały posiadać wyjątkową charakterystykę. Należy kierować się następującymi wytycznymi:
  • Dla osiągnięcia wysokiej odporności na wypłukiwanie wodą, wskazane jest zastosowanie smaru z zagęszczaczem wapniowym zamiast smaru z zagęszczaczem litowym.
  • Jeżeli istotne jest zapobieganie korozji, zaleca się zwrócenie uwagi na odpowiednie dodatki.
  • W przypadku wysokiego poziomu drgań należy wybrać smar o dużej stabilności mechanicznej.
Do wyboru odpowiedniego smaru do konkretnego rodzaju łożyska i zastosowania, można skorzystać z programu doboru smarów SKF LubeSelect.
SKF logo