Ciasteczka wykorzystywane przez serwis internetowy SKF

SKF używa na swoich stronach internetowych plików cookies, w celu możliwie jak najlepszego dostosowywania prezentowanych informacji do preferencji odwiedzających, dotyczących między innymi regionu i języka.

cookie_information_popup_text_2[150]

Łożyskowania

Łożyskowania ustalające/swobodne

Konwencjonalne łożyskowania ustalające/swobodne (ilustr. 1) są projektowane tak, by kompensowały cieplne wydłużenie wału. W takich łożyskowaniach łożysko swobodne musi móc przemieszczać się osiowo w swoim miejscu osadzenia w oprawie.
W oprawach SKF mogą być montowane zarówno łożyska pełniące rolę łożysk ustalających jak i swobodnych. W większości standardowych opraw miejsce osadzenia łożyska jest na tyle szerokie, by pozwalało na przemieszczanie osiowe łożyska swobodnego (ilustr. 2, „s”). Używając takich opraw do łożyska ustalającego, trzeba osiowo unieruchamiać łożysko w oprawie za pomocą pierścieni ustalających (ilustr. 3).
Oprawy SKF niektórych serii mają szerokie miejsce osadzenia łożyska dla jego przemieszczania osiowego, czemu odpowiada przyrostek L w oznaczeniu, albo miejsce osadzenia dopasowane do szerokości łożyska i tym samym osiowo unieruchamiające łożysko, na co wskazuje przyrostek F w oznaczeniu (ilustr. 4).

System łożysk wahliwych SKF

Do kompensowania niewspółosiowości i ugięć wału konwencjonalne łożyskowania wahliwe wykorzystują łożyska baryłkowe albo kulkowe wahliwe na pozycjach łożysk zarówno ustalającego, jak i swobodnego (ilustr. 1). W takich łożyskowaniach łożysko swobodne musi móc przemieszczać się osiowo w swoim miejscu osadzenia w oprawie, co ma na celu kompensowanie cieplnego wydłużania wału. Wszelkie zużycie lub uszkodzenie miejsca osadzenia łożyska w oprawie stwarzają warunki do wystąpienia drgań ciernych, co wiąże się z poddawaniem łożyskowania działaniu dodatkowych obciążeń osiowych, tarcia i ciepła.
Lepszym rozwiązaniem jest użycie łożyska toroidalnego CARB jsko łożyska swobodnego (ilustr. 1). Łożyska toroidalne kompensują niewspółosiowość i ugięcia wału. Ponadto kompensują wydłużenie cieplne wału w obrębie łożyska, praktycznie bez tarcia, zapobiegając występowaniu dodatkowych obciążeń osiowych.
Ponieważ łożyska CARB nie przenoszą obciążeń osiowych, trzeba je zawsze unieruchamiać osiowo w oprawie – albo za pomocą pierścieni ustalających, albo przez użycie wariantu oprawy z przyrostkiem F (a w niektórych przypadkach RA) w oznaczeniu.
W stosunku do konwencjonalnych łożyskowań wahliwych, zastąpienie łożyska swobodnego łożyskiem CARB zwiększa nośność łożyskowania, umożliwiając zastosowanie bardziej kompaktowego, a tym samym i lżejszego systemu łożyskowego. Praktyczne wyeliminowanie dodatkowych obciążeń osiowych pociąga za sobą obniżenie poziomów drgań oraz temperatur i zmniejszenie zużycia smaru plastycznego, przekładając się na ograniczenie wymagań w zakresie obsługi. Takie rozwiązanie przyczynia się do poprawy niezawodności i zwiększenia trwałości eksploatacyjnej łożysk.

Typowe zestawienia wału z łożyskiem

Łożyska można montować w oprawach SKF bezpośrednio na wale albo na założonej na wał tulei. Występują cztery typowe zestawienia (tabela 1):
  • wał gładki z łożyskiem zamontowanym na tulei wciąganej
  • wał stopniowany z łożyskiem zamontowanym na tulei wciąganej
  • wał stopniowany z łożyskiem zamontowanym na tulei wciskanej
  • wał stopniowany z łożyskiem zamontowanym na walcowej powierzchni osadzenia
Informacje na temat zestawień wału z łożyskiem odpowiednich do konkretnych typów opraw znajdziesz w niżej wymienionych tabelach:
SKF logo